Rola Aktorów Socjalizacyjnych w Przejściach Transnarodowych i Formowaniu Poczucia Przynależności Dzieci Migrantów w Polsce [CHILDTRAN]

Kierownik: Anzhela Popyk

Opiekun naukowy (pomocniczy): Dr Paula Pustułka

Opis projektu:

Rosnąca liczba dzieci imigrantów w polskich szkołach wpływa na skład etniczny klas. To zmusza Ministerstwo Edukacji Narodowej do rewizji Programu Nauczania i umieszczenia szczegółowych informacji o kształceniu cudzoziemców w szkołach. Wielu naukowców prowadziło badania mające na celu przedstawienie sposobu radzenia sobie Ministerstwa Oświaty, szkół czy pedagogów w zmieniającej się sytuacji (np. Górny i in., 2007; Grzymała-Moszczyńska. i in., 2015). Stosunkowo częściej podejmowano do tej pory problematykę migracji polskich dzieci i ich socjalizacji szkolnej poza krajem (zob. np. Slany i Strzemecka 2016), natomiast zdecydowanie mniej badań dotyczyło procesów transnarodowych przemian czy przejść oraz kształtowania poczucia przynależności wśród dzieci imigrantów w Polsce. Co więcej, jeszcze mniej uwagi poświęcono agentom procesów socjalizacji dzieci migrantów i ich roli w migracji i praktykach transnarodowych (zob. np. Trabka, 2014).

Praktyki transnarodowe odbywają się w dwóch lub więcej przestrzeniach społecznych i geograficznych funkcjonowania rodzin. Jako działania codzienne i rozproszone, praktyki transnarodowe mają jednocześnie znaczący wpływ na doświadczenia dzieci migrantów i ich rodzin, wpływając na kształtowanie się ich poczucia tożsamości i przynależności (Wodak i Krzyżanowski, 2007; Cuervo i Wyn, 2017; Halse, 2018). Ponadto, transnarodowe tranzycje czy też przejścia (Pustułka i Trąbka, 2019) dzieci migrantów determinowane są przez agentów socjalizacyjnych na trzech poziomach: mikro, mezo i makro (Popyk i in., 2019).

 

Cele projektu:

Głównym celem projektu jest zbadanie ścieżek i cech przejść transnarodowych (Pustułka i Trąbka, 2019), których doświadczyły dzieci-migranci w Polsce. Ogólnym celem projektu doktorskiego jest zbadanie doświadczeń związanych z przemianami międzynarodowymi w przypadku dzieci migrantów mieszkających w Polsce. Aby zrozumieć transnarodowe doświadczenia przejść, w ramach projektu diagnozuję rolę kluczowych agentów socjalizacyjnych, czyli osób i instytucji, które odgrywają istotną rolę w kształtowaniu zmian biograficznych wśród migrujących dzieci.

Celem badania jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

RQ1: (główne pytanie badawcze): W jaki sposób dzieci migrujące w Polsce doświadczają przejść transnarodowych?

RQ:2 Kim są główni agenci socjalizacji w transnarodowych przejściach dzieci-migrantów w Polsce

RQ:3 Jaką rolę odgrywają dorośli (rodzice, dalsza rodzina, nauczyciele) i rówieśnicy (przyjaciele) w transnarodowych przejściach i formowaniu poczucia przynależności wśród dzieci migrantów w Polsce?

Dodatkowym celem projektu jest zbadanie przejść transnarodowych dzieci migrantów w Polsce w czasie pandemii COVID-19.

Metodologia:

Praca doktorska oparta jest na podejściu zwanym Mosaic approach (podejście mozaikowe), opracowanym przez Clark i Moss (2001). Łączy ono szereg metod prowadzenia badań z dziećmi, które to pozwalają na elastyczne dostosowanie technik oraz dążą do upodmiotowienia dzieci w badaniach społecznych

W projekcie zastosowano jakościowe metody badawcze. Techniki wybrane do badania to przede wszystkim wywiady częściowo ustrukturyzowane. Badanie składa się z trzech modułów prowadzonych jednocześnie: tj. wywiadów z dziećmi migrantami (20), ich rodzicami (20) i nauczycielami (10).

Wywiady odbyły się w okresie marzec – lipiec 2020 r., w trakcie pandemii koronawirusa, za pomocą narzędzi online, Skype i Zoom.

Projekt uzyskał finansowanie z Narodowego Centrum Nauki (grant PRELUDIUM 18, nr projektu 2019/35/N/HS6/03682) oraz środków statutowych Instytutu Nauk Społecznych USWPS, (nr projektu SUB/INS/2019/24)